دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند

شاعر : اوحدي مراغه اي

بنده‌ي حلقه‌ي زلفين و بنا گوش توانددلبران جمله غلام لب چون نوش تواند
هم کمر بسته‌ي آن قد قباپوش تواندوانکه بردند به گردون ز کله داري سر
سال و ماه از غم لعل لب خاموش تواندبر سر ناله و فرياد جهاني زن و مرد
تا چه در ساغرشان بود؟ که بي‌هوش تواندباده نوشان لبت جمله خرابند امروز
همه بي‌توش و تن از هجر تن و توش تواندپردلاني، که ز سر پنجه سخن مي‌گفتند
بر سر آتش سوداي جگر جوش تواندبس درون سوخته کندر شب هجران چون ديگ
هر دو در بند سر گيسوي بر دوش توانداوحدي دوش به کف جان و دلي داشت، کنون